μία ταπεινή προσωπική ανθολόγηση της εκκλησιαστικής και της θύραθεν Ποίησης...
Πέμπτη
άννα αχμάτοβα, χωρίς τίτλο
η καταστροφή των σοδόμων
Σκουριάζει το χρυσό και το ατσάλι παίρνει σήψη,
η πέτρα θρυμματίζεται, ο θάνατος παντού.
Πάνω στη γη πιο σταθερή η θλίψη
και πιο μακρόβιος ο λόγος του σοφού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου