οδυσσέας ελύτης- βρήκα μια μικρή εκκλησία

Βρήκα μια μικρή εκκλησία
όλο τρεχούμενα νερά
και την κρέμασα στον τοίχο.
Τα μανουάλια της είναι πήλινα
και μοιάζουν με τα δάχτυλά μου,
όταν γράφω.
Από το πως αστράφτου τα τζάμια
καταλαβαίνω αν πέρασε άγγελος.
Και συχνά κάθομαι τ' απογεύματα
έξω στο.πεζούλι και κρατιέμαι
στις κακοκαιριές όπως το γεράνι..

από το "Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου"

ν.καρούζος-από τα λυπηρά

ΜΙΚΡΗ ΚΛΙΜΑΞ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

Μὲ λίγα ροῦχα αἱματωμένα βρέθηκε νεκρὸς
στὴ θερινὴ σελήνη καὶ οἱ φυλλωσιὲς
τοῦ ἔδιναν τώρα τὴ δόξα ποὺ εἶναι
πάνω ἀπ᾿ τὶς ἐπιθυμίες καιρὸς
ἀκίνητος στοὺς ἤχους τοὺς καθηγιασμένους.
Εἶχε μία φοβερὴ πληγὴ στὴν καρδιά του κι ἄλλες ἀκόμη
στὴ λεκάνη στὰ χέρια μέσ᾿ στὸ σεληνόφως
ἔβγαινε ἀπ᾿ ὅλο τὸ σῶμα του ἡ ὀμορφιὰ
σμίγοντας μὲ τὰ χώματα.
Καὶ μία στιγμὴ ὁ θεὸς ἔστειλε ἀγγέλους γύρω του
ἄνθη φλογερά, ἱμάτια ἀπὸ λευκὴ σιωπὴ
τῆς νύχτας ἡ κλίμαξ αὐτὸς
ἀνέρχεται μὲ λίγα ροῦχα αἱματωμένα.